па́ўзнік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| па́ўзнік | па́ўзнікі | |
| па́ўзніка | па́ўзнікаў | |
| па́ўзніку | па́ўзнікам | |
| па́ўзнік | па́ўзнікі | |
| па́ўзнікам | па́ўзнікамі | |
| па́ўзніку | па́ўзніках |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)