паўзамацава́ны
прыметнік, адносны
| паўзамацава́ны | паўзамацава́ная | паўзамацава́нае | паўзамацава́ныя | |
| паўзамацава́нага | паўзамацава́най паўзамацава́нае |
паўзамацава́нага | паўзамацава́ных | |
| паўзамацава́наму | паўзамацава́най | паўзамацава́наму | паўзамацава́ным | |
| паўзамацава́ны ( паўзамацава́нага ( |
паўзамацава́ную | паўзамацава́нае | паўзамацава́ныя ( паўзамацава́ных ( |
|
| паўзамацава́ным | паўзамацава́най паўзамацава́наю |
паўзамацава́ным | паўзамацава́нымі | |
| паўзамацава́ным | паўзамацава́най | паўзамацава́ным | паўзамацава́ных | |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)