паўдакумента́льны
прыметнік, адносны
| паўдакумента́льны | паўдакумента́льная | паўдакумента́льнае | паўдакумента́льныя | |
| паўдакумента́льнага | паўдакумента́льнай паўдакумента́льнае |
паўдакумента́льнага | паўдакумента́льных | |
| паўдакумента́льнаму | паўдакумента́льнай | паўдакумента́льнаму | паўдакумента́льным | |
| паўдакумента́льны ( паўдакумента́льнага ( |
паўдакумента́льную | паўдакумента́льнае | паўдакумента́льныя ( паўдакумента́льных ( |
|
| паўдакумента́льным | паўдакумента́льнай паўдакумента́льнаю |
паўдакумента́льным | паўдакумента́льнымі | |
| паўдакумента́льным | паўдакумента́льнай | паўдакумента́льным | паўдакумента́льных | |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)