паўаўтаматы́чны
прыметнік, адносны
| паўаўтаматы́чны | паўаўтаматы́чная | паўаўтаматы́чнае | паўаўтаматы́чныя | |
| паўаўтаматы́чнага | паўаўтаматы́чнай паўаўтаматы́чнае |
паўаўтаматы́чнага | паўаўтаматы́чных | |
| паўаўтаматы́чнаму | паўаўтаматы́чнай | паўаўтаматы́чнаму | паўаўтаматы́чным | |
| паўаўтаматы́чны ( паўаўтаматы́чнага ( |
паўаўтаматы́чную | паўаўтаматы́чнае | паўаўтаматы́чныя ( паўаўтаматы́чных ( |
|
| паўаўтаматы́чным | паўаўтаматы́чнай паўаўтаматы́чнаю |
паўаўтаматы́чным | паўаўтаматы́чнымі | |
| паўаўтаматы́чным | паўаўтаматы́чнай | паўаўтаматы́чным | паўаўтаматы́чных | |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)