пачо́пнік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| пачо́пнік | пачо́пнікі | |
| пачо́пніка | пачо́пнікаў | |
| пачо́пніку | пачо́пнікам | |
| пачо́пнік | пачо́пнікі | |
| пачо́пнікам | пачо́пнікамі | |
| пачо́пніку | пачо́пніках |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)