пацьмяне́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| пацьмяне́нне | |
| пацьмяне́ння | |
| пацьмяне́нню | |
| пацьмяне́нне | |
| пацьмяне́ннем | |
| пацьмяне́нні |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2025, актуальны правапіс)