пахмы́кванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| пахмы́кванне | |
| пахмы́квання | |
| пахмы́кванню | |
| пахмы́кванне | |
| пахмы́кваннем | |
| пахмы́кванні |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2025, актуальны правапіс)