паха́бніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
| паха́бніца | паха́бніцы | |
| паха́бніцы | паха́бніц | |
| паха́бніцы | паха́бніцам | |
| паха́бніцу | паха́бніц | |
| паха́бніцай паха́бніцаю |
паха́бніцамі | |
| паха́бніцы | паха́бніцах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)