патаўшчэ́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| патаўшчэ́нне | патаўшчэ́нні | |
| патаўшчэ́ння | патаўшчэ́нняў | |
| патаўшчэ́нню | патаўшчэ́нням | |
| патаўшчэ́нне | патаўшчэ́нні | |
| патаўшчэ́ннем | патаўшчэ́ннямі | |
| патаўшчэ́нні | патаўшчэ́ннях |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)