паслу́шніцтва
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| паслу́шніцтва | |
| паслу́шніцтва | |
| паслу́шніцтву | |
| паслу́шніцтва | |
| паслу́шніцтвам | |
| паслу́шніцтве |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)