пасві́стванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| пасві́стванне | пасві́стванні | |
| пасві́ствання | пасві́стванняў | |
| пасві́стванню | пасві́стванням | |
| пасві́стванне | пасві́стванні | |
| пасві́стваннем | пасві́стваннямі | |
| пасві́стванні | пасві́стваннях |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)