парыва́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| парыва́нне | парыва́нні | |
| парыва́ння | парыва́нняў | |
| парыва́нню | парыва́нням | |
| парыва́нне | парыва́нні | |
| парыва́ннем | парыва́ннямі | |
| парыва́нні | парыва́ннях |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)