парагенеты́чны
прыметнік, адносны
| парагенеты́чны | парагенеты́чная | парагенеты́чнае | парагенеты́чныя | |
| парагенеты́чнага | парагенеты́чнай парагенеты́чнае |
парагенеты́чнага | парагенеты́чных | |
| парагенеты́чнаму | парагенеты́чнай | парагенеты́чнаму | парагенеты́чным | |
| парагенеты́чны ( парагенеты́чнага ( |
парагенеты́чную | парагенеты́чнае | парагенеты́чныя ( парагенеты́чных ( |
|
| парагенеты́чным | парагенеты́чнай парагенеты́чнаю |
парагенеты́чным | парагенеты́чнымі | |
| парагенеты́чным | парагенеты́чнай | парагенеты́чным | парагенеты́чных | |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)