папушчэ́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| папушчэ́нне | папушчэ́нні | |
| папушчэ́ння | папушчэ́нняў | |
| папушчэ́нню | папушчэ́нням | |
| папушчэ́нне | папушчэ́нні | |
| папушчэ́ннем | папушчэ́ннямі | |
| папушчэ́нні | папушчэ́ннях |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)