панцюркі́зм
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| панцюркі́зм | |
| панцюркі́зму | |
| панцюркі́зму | |
| панцюркі́зм | |
| панцюркі́змам | |
| панцюркі́зме |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)