пама́заннік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| пама́заннік | пама́заннікі | |
| пама́занніка | пама́заннікаў | |
| пама́занніку | пама́заннікам | |
| пама́занніка | пама́заннікаў | |
| пама́заннікам | пама́заннікамі | |
| пама́занніку | пама́занніках |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)