пакарачэ́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| пакарачэ́нне | |
| пакарачэ́ння | |
| пакарачэ́нню | |
| пакарачэ́нне | |
| пакарачэ́ннем | |
| пакарачэ́нні |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)