падрадко́ўнік

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. падрадко́ўнік падрадко́ўнікі
Р. падрадко́ўніка падрадко́ўнікаў
Д. падрадко́ўніку падрадко́ўнікам
В. падрадко́ўнік падрадко́ўнікі
Т. падрадко́ўнікам падрадко́ўнікамі
М. падрадко́ўніку падрадко́ўніках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)