падалта́р’е
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| падалта́р’е | падалта́р’і | |
| падалта́р’я | падалта́р’яў | |
| падалта́р’ю | падалта́р’ям | |
| падалта́р’е | падалта́р’і | |
| падалта́р’ем | падалта́р’ямі | |
| падалта́р’і | падалта́р’ях |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)