падагу́ленне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| падагу́ленне | падагу́ленні | |
| падагу́лення | падагу́ленняў | |
| падагу́ленню | падагу́ленням | |
| падагу́ленне | падагу́ленні | |
| падагу́леннем | падагу́леннямі | |
| падагу́ленні | падагу́леннях |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)