пагруко́тванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| пагруко́тванне | |
| пагруко́твання | |
| пагруко́тванню | |
| пагруко́тванне | |
| пагруко́тваннем | |
| пагруко́тванні |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)