паві́скванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| паві́скванне | паві́скванні | |
| паві́сквання | паві́скванняў | |
| паві́скванню | паві́скванням | |
| паві́скванне | паві́скванні | |
| паві́скваннем | паві́скваннямі | |
| паві́скванні | паві́скваннях |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)