павытупля́ны
прыметнік, адносны
| павытупля́ны | павытупля́ная | павытупля́нае | павытупля́ныя | |
| павытупля́нага | павытупля́най павытупля́нае |
павытупля́нага | павытупля́ных | |
| павытупля́наму | павытупля́най | павытупля́наму | павытупля́ным | |
| павытупля́ны ( павытупля́нага ( |
павытупля́ную | павытупля́нае | павытупля́ныя ( павытупля́ных ( |
|
| павытупля́ным | павытупля́най павытупля́наю |
павытупля́ным | павытупля́нымі | |
| павытупля́ным | павытупля́най | павытупля́ным | павытупля́ных | |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)