павыто́чваны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. павыто́чваны павыто́чваная павыто́чванае павыто́чваныя
Р. павыто́чванага павыто́чванай
павыто́чванае		 павыто́чванага павыто́чваных
Д. павыто́чванаму павыто́чванай павыто́чванаму павыто́чваным
В. павыто́чваны (неадуш.)
павыто́чванага (адуш.)		 павыто́чваную павыто́чванае павыто́чваныя (неадуш.)
павыто́чваных (адуш.)
Т. павыто́чваным павыто́чванай
павыто́чванаю		 павыто́чваным павыто́чванымі
М. павыто́чваным павыто́чванай павыто́чваным павыто́чваных

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)