павучы́нка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| павучы́нка | павучы́нкі | |
| павучы́нкі | павучы́нак | |
| павучы́нцы | павучы́нкам | |
| павучы́нку | павучы́нкі | |
| павучы́нкай павучы́нкаю |
павучы́нкамі | |
| павучы́нцы | павучы́нках |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)