паваро́чанне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| паваро́чанне | |
| паваро́чання | |
| паваро́чанню | |
| паваро́чанне | |
| паваро́чаннем | |
| паваро́чанні |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)