пабу́ркванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| пабу́ркванне | |
| пабу́рквання | |
| пабу́ркванню | |
| пабу́ркванне | |
| пабу́ркваннем | |
| пабу́ркванні |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)