пабунтава́ны
прыметнік, адносны
| пабунтава́ны | пабунтава́ная | пабунтава́нае | пабунтава́ныя | |
| пабунтава́нага | пабунтава́най пабунтава́нае |
пабунтава́нага | пабунтава́ных | |
| пабунтава́наму | пабунтава́най | пабунтава́наму | пабунтава́ным | |
| пабунтава́ны ( пабунтава́нага ( |
пабунтава́ную | пабунтава́нае | пабунтава́ныя ( пабунтава́ных ( |
|
| пабунтава́ным | пабунтава́най пабунтава́наю |
пабунтава́ным | пабунтава́нымі | |
| пабунтава́ным | пабунтава́най | пабунтава́ным | пабунтава́ных | |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)