пабудава́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| пабудава́нне | пабудава́нні | |
| пабудава́ння | пабудава́нняў | |
| пабудава́нню | пабудава́нням | |
| пабудава́нне | пабудава́нні | |
| пабудава́ннем | пабудава́ннямі | |
| пабудава́нні | пабудава́ннях |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)