пабрукава́ны
прыметнік, адносны
| пабрукава́ны | пабрукава́ная | пабрукава́нае | пабрукава́ныя | |
| пабрукава́нага | пабрукава́най пабрукава́нае |
пабрукава́нага | пабрукава́ных | |
| пабрукава́наму | пабрукава́най | пабрукава́наму | пабрукава́ным | |
| пабрукава́ны ( пабрукава́нага ( |
пабрукава́ную | пабрукава́нае | пабрукава́ныя ( пабрукава́ных ( |
|
| пабрукава́ным | пабрукава́най пабрукава́наю |
пабрукава́ным | пабрукава́нымі | |
| пабрукава́ным | пабрукава́най | пабрукава́ным | пабрукава́ных | |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)