пабраці́м
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| пабраці́м | пабраці́мы | |
| пабраці́ма | пабраці́маў | |
| пабраці́му | пабраці́мам | |
| пабраці́ма | пабраці́маў | |
| пабраці́мам | пабраці́мамі | |
| пабраці́ме | пабраці́мах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)