паадкіда́ны
прыметнік, адносны
| паадкіда́ны | паадкіда́ная | паадкіда́нае | паадкіда́ныя | |
| паадкіда́нага | паадкіда́най паадкіда́нае |
паадкіда́нага | паадкіда́ных | |
| паадкіда́наму | паадкіда́най | паадкіда́наму | паадкіда́ным | |
| паадкіда́ны ( паадкіда́нага ( |
паадкіда́ную | паадкіда́нае | паадкіда́ныя ( паадкіда́ных ( |
|
| паадкіда́ным | паадкіда́най паадкіда́наю |
паадкіда́ным | паадкіда́нымі | |
| паадкіда́ным | паадкіда́най | паадкіда́ным | паадкіда́ных | |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)