паабсяка́ны
прыметнік, адносны
| паабсяка́ны | паабсяка́ная | паабсяка́нае | паабсяка́ныя | |
| паабсяка́нага | паабсяка́най паабсяка́нае |
паабсяка́нага | паабсяка́ных | |
| паабсяка́наму | паабсяка́най | паабсяка́наму | паабсяка́ным | |
| паабсяка́ны ( паабсяка́нага ( |
паабсяка́ную | паабсяка́нае | паабсяка́ныя ( паабсяка́ных ( |
|
| паабсяка́ным | паабсяка́най паабсяка́наю |
паабсяка́ным | паабсяка́нымі | |
| паабсяка́ным | паабсяка́най | паабсяка́ным | паабсяка́ных | |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)