паабе́дзенны
прыметнік, адносны
| паабе́дзенны | паабе́дзенная | паабе́дзеннае | паабе́дзенныя | |
| паабе́дзеннага | паабе́дзеннай | паабе́дзеннага | паабе́дзенных | |
| паабе́дзеннаму | паабе́дзеннай | паабе́дзеннаму | паабе́дзенным | |
| паабе́дзенны | паабе́дзенную | паабе́дзеннае | паабе́дзенныя | |
| паабе́дзенным | паабе́дзеннай паабе́дзеннаю |
паабе́дзенным | паабе́дзеннымі | |
| паабе́дзенным | паабе́дзеннай | паабе́дзенным | паабе́дзенных | |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)