няўда́чніцтва
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| няўда́чніцтва | |
| няўда́чніцтва | |
| няўда́чніцтву | |
| няўда́чніцтва | |
| няўда́чніцтвам | |
| няўда́чніцтве |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)