няста́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| няста́нне | няста́нні | |
| няста́ння | няста́нняў | |
| няста́нню | няста́нням | |
| няста́нне | няста́нні | |
| няста́ннем | няста́ннямі | |
| няста́нні | няста́ннях |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)