няго́дніцтва
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| няго́дніцтва | |
| няго́дніцтва | |
| няго́дніцтву | |
| няго́дніцтва | |
| няго́дніцтвам | |
| няго́дніцтве |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)