нявы́вераны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. нявы́вераны нявы́вераная нявы́веранае нявы́вераныя
Р. нявы́веранага нявы́веранай
нявы́веранае		 нявы́веранага нявы́вераных
Д. нявы́веранаму нявы́веранай нявы́веранаму нявы́вераным
В. нявы́вераны (неадуш.)
нявы́веранага (адуш.)		 нявы́вераную нявы́веранае нявы́вераныя (неадуш.)
нявы́вераных (адуш.)
Т. нявы́вераным нявы́веранай
нявы́веранаю		 нявы́вераным нявы́веранымі
М. нявы́вераным нявы́веранай нявы́вераным нявы́вераных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2025, актуальны правапіс)