няве́ра

‘чалавек’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. няве́ра няве́ры
Р. няве́ры няве́р
Д. няве́ры няве́рам
В. няве́ру няве́р
Т. няве́рай
няве́раю		 няве́рамі
М. няве́ры няве́рах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)