нябо́жчыца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
| нябо́жчыца | нябо́жчыцы | |
| нябо́жчыцы | нябо́жчыц | |
| нябо́жчыцы | нябо́жчыцам | |
| нябо́жчыцу | нябо́жчыц | |
| нябо́жчыцай нябо́жчыцаю |
нябо́жчыцамі | |
| нябо́жчыцы | нябо́жчыцах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)