неўрастэні́чка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
| неўрастэні́чка | неўрастэні́чкі | |
| неўрастэні́чкі | неўрастэні́чак | |
| неўрастэні́чцы | неўрастэні́чкам | |
| неўрастэні́чку | неўрастэні́чак | |
| неўрастэні́чкай неўрастэні́чкаю |
неўрастэні́чкамі | |
| неўрастэні́чцы | неўрастэні́чках |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)