неўмяша́льніцтва
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| неўмяша́льніцтва | неўмяша́льніцтвы | |
| неўмяша́льніцтва | неўмяша́льніцтваў | |
| неўмяша́льніцтву | неўмяша́льніцтвам | |
| неўмяша́льніцтва | неўмяша́льніцтвы | |
| неўмяша́льніцтвам | неўмяша́льніцтвамі | |
| неўмяша́льніцтве | неўмяша́льніцтвах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)