несуднахо́дны
прыметнік, адносны
| несуднахо́дны | несуднахо́дная | несуднахо́днае | несуднахо́дныя | |
| несуднахо́днага | несуднахо́днай несуднахо́днае |
несуднахо́днага | несуднахо́дных | |
| несуднахо́днаму | несуднахо́днай | несуднахо́днаму | несуднахо́дным | |
| несуднахо́дны ( несуднахо́днага ( |
несуднахо́дную | несуднахо́днае | несуднахо́дныя ( несуднахо́дных ( |
|
| несуднахо́дным | несуднахо́днай несуднахо́днаю |
несуднахо́дным | несуднахо́днымі | |
| несуднахо́дным | несуднахо́днай | несуднахо́дным | несуднахо́дных | |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)