несуб’е́ктны
прыметнік, адносны
| несуб’е́ктны | несуб’е́ктная | несуб’е́ктнае | несуб’е́ктныя | |
| несуб’е́ктнага | несуб’е́ктнай несуб’е́ктнае |
несуб’е́ктнага | несуб’е́ктных | |
| несуб’е́ктнаму | несуб’е́ктнай | несуб’е́ктнаму | несуб’е́ктным | |
| несуб’е́ктны ( несуб’е́ктнага ( |
несуб’е́ктную | несуб’е́ктнае | несуб’е́ктныя ( несуб’е́ктных ( |
|
| несуб’е́ктным | несуб’е́ктнай несуб’е́ктнаю |
несуб’е́ктным | несуб’е́ктнымі | |
| несуб’е́ктным | несуб’е́ктнай | несуб’е́ктным | несуб’е́ктных | |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)