нерэчаі́сны
прыметнік, адносны
| нерэчаі́сны | нерэчаі́сная | нерэчаі́снае | нерэчаі́сныя | |
| нерэчаі́снага | нерэчаі́снай нерэчаі́снае |
нерэчаі́снага | нерэчаі́сных | |
| нерэчаі́снаму | нерэчаі́снай | нерэчаі́снаму | нерэчаі́сным | |
| нерэчаі́сны ( нерэчаі́снага ( |
нерэчаі́сную | нерэчаі́снае | нерэчаі́сныя ( нерэчаі́сных ( |
|
| нерэчаі́сным | нерэчаі́снай нерэчаі́снаю |
нерэчаі́сным | нерэчаі́снымі | |
| нерэчаі́сным | нерэчаі́снай | нерэчаі́сным | нерэчаі́сных | |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)