нерыфмава́ны
прыметнік, адносны
| нерыфмава́ны | нерыфмава́ная | нерыфмава́нае | нерыфмава́ныя | |
| нерыфмава́нага | нерыфмава́най нерыфмава́нае |
нерыфмава́нага | нерыфмава́ных | |
| нерыфмава́наму | нерыфмава́най | нерыфмава́наму | нерыфмава́ным | |
| нерыфмава́ны ( нерыфмава́нага ( |
нерыфмава́ную | нерыфмава́нае | нерыфмава́ныя ( нерыфмава́ных ( |
|
| нерыфмава́ным | нерыфмава́най нерыфмава́наю |
нерыфмава́ным | нерыфмава́нымі | |
| нерыфмава́ным | нерыфмава́най | нерыфмава́ным | нерыфмава́ных | |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)