нерукатво́рны
прыметнік, адносны
| нерукатво́рны | нерукатво́рная | нерукатво́рнае | нерукатво́рныя | |
| нерукатво́рнага | нерукатво́рнай нерукатво́рнае |
нерукатво́рнага | нерукатво́рных | |
| нерукатво́рнаму | нерукатво́рнай | нерукатво́рнаму | нерукатво́рным | |
| нерукатво́рны ( нерукатво́рнага ( |
нерукатво́рную | нерукатво́рнае | нерукатво́рныя ( нерукатво́рных ( |
|
| нерукатво́рным | нерукатво́рнай нерукатво́рнаю |
нерукатво́рным | нерукатво́рнымі | |
| нерукатво́рным | нерукатво́рнай | нерукатво́рным | нерукатво́рных | |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)