нераспушча́льны
прыметнік, адносны
| нераспушча́льны | нераспушча́льная | нераспушча́льнае | нераспушча́льныя | |
| нераспушча́льнага | нераспушча́льнай нераспушча́льнае |
нераспушча́льнага | нераспушча́льных | |
| нераспушча́льнаму | нераспушча́льнай | нераспушча́льнаму | нераспушча́льным | |
| нераспушча́льны ( нераспушча́льнага ( |
нераспушча́льную | нераспушча́льнае | нераспушча́льныя ( нераспушча́льных ( |
|
| нераспушча́льным | нераспушча́льнай нераспушча́льнаю |
нераспушча́льным | нераспушча́льнымі | |
| нераспушча́льным | нераспушча́льнай | нераспушча́льным | нераспушча́льных | |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)