нераспара́дчы
прыметнік, адносны
| нераспара́дчы | нераспара́дчая | нераспара́дчае | нераспара́дчыя | |
| нераспара́дчага | нераспара́дчай нераспара́дчае |
нераспара́дчага | нераспара́дчых | |
| нераспара́дчаму | нераспара́дчай | нераспара́дчаму | нераспара́дчым | |
| нераспара́дчы ( нераспара́дчага ( |
нераспара́дчую | нераспара́дчае | нераспара́дчыя ( нераспара́дчых ( |
|
| нераспара́дчым | нераспара́дчай нераспара́дчаю |
нераспара́дчым | нераспара́дчымі | |
| нераспара́дчым | нераспара́дчай | нераспара́дчым | нераспара́дчых | |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)