непрыглу́шаны
прыметнік, адносны
| непрыглу́шаны | непрыглу́шаная | непрыглу́шанае | непрыглу́шаныя | |
| непрыглу́шанага | непрыглу́шанай непрыглу́шанае |
непрыглу́шанага | непрыглу́шаных | |
| непрыглу́шанаму | непрыглу́шанай | непрыглу́шанаму | непрыглу́шаным | |
| непрыглу́шаны ( непрыглу́шанага ( |
непрыглу́шаную | непрыглу́шанае | непрыглу́шаныя ( непрыглу́шаных ( |
|
| непрыглу́шаным | непрыглу́шанай непрыглу́шанаю |
непрыглу́шаным | непрыглу́шанымі | |
| непрыглу́шаным | непрыглу́шанай | непрыглу́шаным | непрыглу́шаных | |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)